budkoldro.zut.edu.pl

Strona główna || Budownictwo drogowe || E-mail

 

Elementarne i podstawowe informacje do projektowania dróg - plan

Copyright © AlBaSo 2016. Wszystkie prawa zastrzeżone
O prawach autorskich
, czyli na jakich zasadach można korzystać z zamieszonych zdjęć, rysunków i tekstów

Data ostatniej aktualizacji strony internetowej 15 listopada 2018 r.


Pomoc dydaktyczna do ćwiczeń projektowych z przedmiotu "Budownictwo komunikacyjne".

Do ilustracji wykorzystano projekt wykonany w całości w programie AutoCad

 

Przykład kroczka traserskiego

Pierwszą czynnością zaprojektowania drogi jest wykreślenie kroczka traserskiego, a następnie wytrasowanie głównych odcinków osi trasy na mapie w skali 1:5000.

Główna oś projektowanej drogi powinna wycinać na rzucie kroczka figury geometryczne, równej powierzchni po obu stronach trasowanej drogi. Takie założenie pozwala dążyć do zapewnienia zerowego bilansu robót ziemnych. Jest to jednak niezwykle trudne tyczenie i zwyczajowo figury składają się z trójkątów lub trapezów o mniej więcej podobnej powierzchni.

przykłady złego i dobrego kierunku opisów kilometrażu projektowanej drogi

przykłady złego i dobrego kierunku opisu krzywej poziomej

Przykład przedstawia opis poszczególnych pikiet, początku i końca projektowanego odcinka drogi oraz opisy hektometrów, kilometrów i dróg. Wszystkie pikiety podaje się w kolejności od początku trasy tj. od punktu A do końca trasy tj. do punktu B. Mapa powinna być tak ułożona, żeby kilometraż można było przeczytać z lewej do prawej strony, tj. od punktu A do punktu B.

UWAGA! Wszystkie opisy podaje się zgodnie z zasadami rysunku technicznego, tj. rysunek jest czytany od dołu rysunku (czyli poziomo) lub patrząc z prawej strony rysunku (czyli pionowo). Na planie drogi ta zasada powinna być stosowana bezwzględnie. Niedopuszczalne jest stosowanie opisów do góry nogami lub czytanych z lewej strony rysunku.

Przykład opisu tabelki łuku poziomego

Proszę zwrócić uwagę na kolejność wpisu poszczególnych wielkości w tabelce i dokładność podawanych wartości

Na każdym łuku określa się kąt zwrotu (w przypadku kreślenia planu w AutoCadzie określenie kąta zwrotu można wykonać automatycznie za pomocą odpowiednich procedur lub podobnie, jak w przypadku kreślenia planu bezpośrednio na wtórniku), dobiera się z WT § 21 odpowiedni promień łuku poziomego. Wybrany promień łuku powinien zapewniać na projektowanej drodze odległość widoczności na zatrzymanie, zgodnie z § 168 WT.

Obliczenia poszczególnych wartości podanych w tabelce wykonuje się zgodnie z zasadami podanymi na podstronie krzywa przejściowa. Najpierw dobiera się parametr A (patrz zbiór wiadomości z teorii, potrzebnych przy obliczeniach), a następnie oblicza się wszystkie parametry krzywej (pomocny w tym na pewno okaże się przykład obliczeniowy).

Przykład opisu łuku poziomego

Obliczenia poszczególnych pikiet PKP i KKP wykonuje się zgodnie z zasadami podanymi na podstronie krzywa przejściowa.

Przy łukach podaje się także pikietę wierzchołka łuku poziomego. Pikietę wierzchołka podaje się wzdłuż prostej poprowadzonej prostopadle do stycznej o mniejszych wartościach pikiet. Wartość pikiety wierzchołka podaje się z dokładnością do 5 m na mapie w skali 1:5000. Tylko przy cyfrowej mapie można dać większą dokładność.

Na planie zaznacza się obie styczne cienkimi liniami. Można podać wartość kąta zwrotu. Jest to kąt, jaki tworzy oś następnego odcinka drogi w stosunku do osi drogi na poprzedzającym go odcinku.

Na wytyczonej osi drogi określa się poszczególne pikiety, tzn. pełne hektometry i kilometry oraz pikiety punktów charakterystycznych, tj. PKP i KKP. Można także określić pikiety środka łuku.

PKP początek krzywej przejściowej.

KKP/PłK koniec krzywej przejściowej i początek czystego łuku

   kolistego.

SłK środek łuku kołowego.

KKP/KłK koniec krzywej przejściowej i koniec czystego łuku

    kolistego.

KKP koniec krzywej przejściowej.

PKP i KKP oznaczają początek i koniec krzywej przejściowej, choć podaje się przy nich pikiety, to są to punkty charakterystyczne trasy drogowej i oznacza się je rysując na planie strzałkę, nie linię prostą, jak w pozostałych przypadkach.

Hektometry mają oznaczenie okręgu, na połowie powierzchni zaciemnionego. Nie ma znaczenia, która połowa okręgu jest zaciemniona, lecz w projekcie powinno się zaciemnić jednakowo.

UWAGA! Oznaczenie wariantów podaje się odpowiednio większymi literami dużymi w kolorze wykreślanego wariantu, np. WARIANT 1 i WARIANT 2.

Nie stosuje się oznaczeń literowych np. WARIANT A i WARIANT B.

Każdy wariant podpisany jest widocznymi dużymi literami.

W podanej pikiecie np. 2+235,65 pierwsza liczba podaje kilometr (w tym przypadku liczba 2 oznacza, że pikieta znajduje się po 2 kilometrze, czyli między 2 i 3 kilometrem drogi), a po znaku + podaje się wartość w metrach z dokładnością do centymetra, (czyli np. 235,65).

Uwaga! Na ilustracjach występuje większa dokładność pikiet, gdyż projekt był wykonany w całości w programie AutoCad.

Przy ręcznym kreśleniu, gdyby podana wyżej pikieta odnosiła się do krzyżującej się drogi lub cieku powinna mieć wpis 2+235,00 (dokładność do 5 m). Natomiast, gdyby oznaczała punkt charakterystyczny projektowanej drogi powinna mieć wpis 2+235,65 (dokładność do 1 cm).

 

Mając wyznaczone hektometry i kilometry, przystępuje się do wyznaczenia pikiet przecinanych cieków wodnych, linii energetycznych i telefonicznych oraz istniejących dróg kołowych i linii kolejowych.

Pikiety podaje się wzdłuż prostych poprowadzonych prostopadle do osi drogi. Nad prostą pisze się co w danym momencie podaje pikieta np. ciek wodny, linia energetyczna, droga gruntowa lub droga odpowiedniej klasy (np. klasy G).

Pod prostą podaje się pikietę podaną w zapisie drogowym, z dokładnością (przy ręcznym wykonywaniu projektu) odczytaną ze skalówki, tzn. 5 m na mapie w skali 1:5000.

W ten sam sposób podaje się opis początku i końca projektowanego odcinka. Zawsze podając opis wzdłuż prostych poprowadzonych prostopadle do osi drogi.

Przy wyznaczaniu pikiet pośrednich na odcinkach krzywoliniowych, można skorzystać z przykładów, (wyznaczenie pikiety linii energetycznej i pełnego hektometra).

Sposób wyznaczania pikiet pośrednich na łukach kołowych i pikiet cieków wodnych, znajdujących się na części kolistej łuków poziomych, jest analogiczny do sposobu wyznaczania pikiet na łukach kołowych na projektowanych liniach kolejowych. Przykładową pikietę cieku wodnego znajdującego się na łuku kołowym, wyznaczyła w projekcie linii kolejowej Kasia Konecka studentka IV roku specjalności DUL (plik pdf ok. 60 kB). Przykłady wyliczenia pikiet pośrednich wyznaczyły w swoich projektach linii kolejowych Ania Kierońska i Monika Rosa studentki IV roku specjalności DUL (plik pdf 120 kB i pdf 80 kB). Trzeba tylko pamiętać, że w projekcie drogi kołowej inaczej zapisuje się poszczególne pikiety i w projekcie koncepcyjnym drogi kołowej występują krzywe przejściowe (w projektach koncepcyjnych linii kolejowych nie wyznacza się pikiet krzywej przejściowej, czyni się to dopiero w projekcie technicznym linii kolejowej).

Uwaga !!! W projekcie kolejowym inaczej zapisuje się poszczególne pikiety.

Ostatnim krokiem wykonania planu jest złożenie rysunku o dowolnej powierzchni do formatu A4. Poniżej kilka podpowiedzi jak to wykonać.

Wzór tabelki do planu sytuacyjnego

Plan sytuacyjny Podział na pionowe pasy szerokości 210 mm Złożenie rysunku w pionowe pasy Złożenie rysunku do formatu A4